ionios-sxoli

Μαθηματικά

Τα Μαθηματικά διδάσκονται σε όλες τις τάξεις του Γενικού Λυκείου ως υποχρεωτικό μάθημα Γενικής Παιδείας. Στην Α΄ και Β’ τάξη περιλαμβάνουν δύο κλάδους μαθημάτων, Άλγεβρα και Γεωμετρία, ενώ στη Γ’ τάξη το μάθημα περιλαμβάνει και Στοιχεία Στατιστικής.
Επιπλέον, διδάσκονται ως μάθημα της Ομάδας Προσανατολισμού Θετικών Σπουδών στη Β΄Λυκείου και και των Ομάδων Θετικών Σπουδών και Οικονομίας και Πληροφορικής στη Γ’ τάξη.

ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Η διδασκαλία των Μαθηματικών στο πλαίσιο του Γενικού Λυκείου αποτελεί άρρηκτη συνέχεια της διδασκαλίας που γίνεται στο Γυμνάσιο.

Ειδικότερα, με τη διδασκαλία των Μαθηματικών στο Λύκειο, επιδιώκεται:
1. Να εμπεδωθούν και να διερευνηθούν σε θεωρητικότερο επίπεδο οι γνώσεις που απέκτησαν οι μαθητές στο Γυμνάσιο.
2. Να μυηθούν και να εξοικειωθούν οι μαθητές στη διαδικασία της μαθηματικής απόδειξης και να καλλιεργηθεί η «μαθηματική σκέψη».
3. Να ασκηθούν στο να χρησιμοποιούν τα Μαθηματικά όχι μόνο ως γνώση, αλλά και ως μέθοδο σκέψης και πράξης στην καθημερινή ζωή.
4. Να έρθουν σε επαφή με τις ποικίλες εφαρμογές των Μαθηματικών στις άλλες επιστήμες και στη σύγχρονη πραγματικότητα.
 
ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΟΝΙΟ ΣΧΟΛΗ
Στην Ιόνιο Σχολή σε κάθε ώρα διδασκαλίας των Μαθηματικών κυριαρχεί η προσωπική εργασία των μαθητών. Γιατί έχουμε την άποψη ότι η τάξη πρέπει να είναι ένας τόπος, όπου οι μαθητές δεν θα είναι παθητικοί δέκτες, αλλά θα εξερευνούν καταστάσεις, θα «ανακαλύπτουν» τις νέες γνώσεις και θα προσπαθούν να ερμηνεύουν και να χρησιμοποιούν τις γνώσεις που αποκτούν. Η γνωστή άποψη ότι: «Σου διδάσκω έναν αλγόριθμο και μετά, προκειμένου να διαπιστώσω, αν τον έμαθες, θα πρέπει να είσαι ικανός να λύσεις μερικές ή και όλες τις ασκήσεις και τα προβλήματα που βρίσκονται στο τέλος κάθε ενότητας ή κεφαλαίου» είναι η παρωχημένη άποψη του «παραδοσιακού» μοντέλου διδασκαλίας των Μαθηματικών.

Αντιθέτως, η αντίληψη των καθηγητών των Μαθηματικών της Ιονίου Σχολής, για τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουν οι μαθητές, βασίζεται στις ακόλουθες παραδοχές:

α. Η γνώση δε «μεταφέρεται» από το δάσκαλο στο μαθητή. Αντίθετα, η γνώση και ο μαθητής είναι έννοιες αλληλοσυνδεόμενες: Ο μαθητής συμμετέχει ενεργά στην οικοδόμηση-ανάπτυξη της γνώσης του (υπόθεση της κατασκευής της γνώσης). Με αυτή την αρχή δεχόμαστε ότι κάθε μαθητής έχει το δικό του, προσωπικό, τρόπο πρόσβασης στη γνώση και στο επίπεδο αυτό προσπαθούμε, μέσα από εξατομικευμένα προγράμματα εργασιών, ατομικών ή ομαδικών και πάντα σε συνεννόηση με τον κηδεμόνα, να ομογενοποιήσουμε την τάξη ως προς τη διδακτική διαδικασία.

β. Η διαδικασία της μάθησης εξαρτάται από την ήδη υπάρχουσα γνώση, δηλαδή κάθε τι που μαθαίνω εξαρτάται από το τι γνωρίζω. Επομένως, ο δάσκαλος των Μαθηματικών πρέπει να είναι ενήμερος για το γεγονός ότι θα υπάρχουν στην τάξη του μαθητές που δεν έχουν κατανοήσει τις προηγούμενες έννοιες, προκειμένου να συμμετάσχουν στο νέο μάθημα, και ότι θα υπάρχουν μαθητές που έχουν οικοδομήσει με λάθος τρόπο τις προηγούμενες γνώσεις.

γ. Υπάρχει μια συνεχής αλληλεπίδραση ανάμεσα στο προσωπικό νόημα που οικοδομεί ο κάθε μαθητής, και στην κοινωνική διάσταση της γνώσης στα πλαίσια της σχολικής τάξης. Τα προσωπικά νοήματα συζητούνται μέσα στην τάξη, προκειμένου να ομογενοποιηθούν και να γίνουν συμβατά και συνεπή με ό,τι δέχεται η μαθηματική κοινότητα (υπόθεση της αλληλεπίδρασης).

Προκειμένου να γίνουν πραγματικότητα οι αρχές αυτές, θα πρέπει η σχολική τάξη να λειτουργεί ως μικρή «μαθηματική κοινότητα-εργαστήριο», όπου ο καθηγητής των Μαθηματικών, θα πρέπει να δει με έναν διαφορετικό τρόπο τη θέση και το ρόλο του μέσα στην τάξη.

Ουσιαστικά, οι παραπάνω αρχές μας οδηγούν στην υιοθέτηση «ενεργητικών μεθόδων» μάθησης. Με τον όρο αυτό εννοούμε:
μαθησιακές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν ερευνητικές εργασίες
επίλυση προβλημάτων
εργασία σε μικρές ομάδες μαθητών.

Το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη μιας ενεργητικής και ερευνητικής στάσης των μαθητών ως προς τα Μαθηματικά.
 
ΔΙΔΑΚΤΕΑ ΥΛΗ
Η ύλη καθορίζεται από τις σχετικές διατάξεις του Υπουργείου Παιδείας και βασίζεται στα όσα περιλαμβάνονται στο εγχειρίδιο του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων.
 
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ

Προκειμένου να γίνει με τον επιτυχέστερο τρόπο ο έλεγχος της κατανόησης και της εμπέδωσης των διδασκομένων, ο καθηγητής στηρίζεται και αξιοποιεί την καθημερινή παρουσία του μαθητή, τις κάθε είδους γραπτές δοκιμασίες αλλά και το έντυπο με τις «Ασκήσεις της Εβδομάδας». Πρόκειται για μία εργασία εβδομαδιαίας διάρκειας με θέματα από διάφορους μαθηματικούς διαγωνισμούς ή θέματα δικής του έμπνευσης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, αναλογικά για καθένα μαθητή, επιδιώκεται η εξακρίβωση των παρακάτω:

της εμπέδωσης της ύλης
της ανάπτυξης της διερευνητικής ικανότητας του μαθητή
της ανάλυσης και επεξεργασίας των δεδομένων
της δημιουργικής ανάπτυξης της σκέψης εκείνων των μαθητών που έχουν ιδιαίτερη κλίση στα Μαθηματικά.

Σημειωτέον ότι το μάθημα των Μαθηματικών στη Γ΄τάξη εξετάζεται και βαθμολογείται μέσω των Πανελληνίων Εξετάσεων, στο τέλος του σχολικού έτους, βάσει των σχετικών διατάξεων.

Η συμβολή των Μαθηματικών στη δημιουργία σωστά κατηρτισμένων αλλά και πνευματικά καλλιεργημένων ανθρώπων καθίσταται σαφής από όλα τα παραπάνω. Τα Μαθηματικά, τελικά, και αυτό αντικατοπτρίζεται και στη διδακτική πρακτική που ακολουθείται στην Ιόνιο Σχολή, δεν περιορίζονται στο στενό πλαίσιο της επιστήμης αλλά κατέχουν σημαντική θέση στην καθημερινή πρακτική, διεγείρουν το κριτικό πνεύμα και αναπτύσσουν ταυτόχρονα την παρατηρητικότητα, τη δύναμη αυτοσυγκέντρωσης, την επιμονή, την πρωτοβουλία, τη δημιουργική φαντασία και την πειθαρχημένη σκέψη.